In gesprek met.....Robbert Halffman, penningmeester en lid van Coöperatie Verbindend Leiden

Robbert Halffman foto.jpg

Journalist Paul Dolhain in gesprek met Robbert Halffman.

Robbert (46) is opgegroeid in de Heerlense wijk Welten. Hij was scholier op basisschool Sint Martinus en rondde vervolgens succesvol het gymnasium aan het Bernardinuscollege af. Tijdens zijn studie bedrijfseconomie in Maastricht leerde hij zijn vriendin, Getty Schuiling, kennen. Zij is nog steeds zijn levenspartner, waarmee hij, zoals hij het zelf omschrijft, duurzaam samenwoont” in Herten.

Het begin.
Hij startte zijn loopbaan bij Rabobank, maar na een aantal jaren kwam hij erachter dat hij verbreding zocht. Hij werd benaderd om als financieel consulent te gaan werken bij gemeente Deurne. “Dat was even wennen. In het begin snapte ik niets van de financiële systematiek van een gemeente. Bij een bedrijf telt enkel het resultaat. Bij de gemeente is de begroting het belangrijkste document. De gemeente is een bestedende organisatie, het resultaat van een gemeente kun je daarom niet in geld uitdrukken. Ik heb ze ook gezegd dat ik ze het eerste jaar geld ging kosten, maar dat ik ze op termijn geld zou opleveren.”

De weg naar Verbindend Leiden.
Van gemeente Deurne stapte Robbert in 2003 over naar gemeente Beesel als afdelingshoofd Middelen. “Ik heb toen de afweging gemaakt, ga ik de controllerskant op of de  managementkant? Anders gezegd, wil ik verder met cijfers of met mensen?” Het is dus duidelijk dat laatste geworden. In 2005 wordt hij gemeentesecretaris in de gemeente Beesel. “Ik bestuur, dus ik bepaal. Dat was de gedachte in die tijd. We werkten destijds nog ouderwets top-down: bestuur en management bedenken de richting en de regels om dat te bereiken. We hadden veel aandacht voor efficiency en dienstverleningsnormen. Door de jaren heen ben ik mezelf als leidinggevende gaan ontdekken.” Zo komt Robbert erachter dat de top-down benadering niet werkt. Echte kracht en vernieuwing komen van onderop en ontstaan in onderlinge samenwerking. Ik ga altijd uit van het beste van de mens. Dat wil ik stimuleren en daarvan wil ik gebruik maken. Het draait dus ook niet om mij, maar om het geheel. Voor mij is dat waar Verbindend Leiden om draait.” Vertrouwen als basis. “We hebben natuurlijk ook fouten gemaakt. En we maken ze ook nog dagelijks, maar dat mag, want daar leer je van. De kern is, dat we beter gebruik maken van de kennis van elkaar. Dat heeft tijd nodig, maar we hebben grote stappen gezet! We werken vanuit vertrouwen.” Dit uit zich onder andere in het feit dat Robbert samen met de Ondernemingsraad al jaren bezig is met ‘ont-regelen’. Samen hebben ze zoveel mogelijk regeltjes afgeschaft. Robbert: “Dat kan alleen als je vertrouwen in elkaar hebt. Iedereen in Beesel kent elkaar op de werkvloer. We kennen elkaars partners en weten elkaar interesses. Dat schept meer dan een werkband. Natuurlijk is iedereen anders, maar in de essentie helpt dat.”Volg de energie. Beesel heeft de strategie dat ze gezamenlijk zaken aanpakken. Door te experimenteren en ideeën uit te proberen, vinden ze gaandeweg uit wat wel en wat niet werkt. Robbert: ‘Mijn doel is om met elkaar leren in te spelen op verandering, dat is immers de enige constante. Ik heb geen vastomlijnd plan in gesprek met... Robbert Halffman en geen routekaart om dat te bereiken. De toekomst is immers ook niet vastomlijnd.” Samen met de leiding  probeert Robbert de randvoorwaar-den te creëren waarmee iedereen zich kan ontwikkelen. Daardoor zal ook de leiding zichzelf steeds opnieuw moeten uitvinden. Zoals Robbert zelf zegt: “We proberen een management te ontwikkelen, dat niet voor de medewerkers beslist, maar dat met de medewerkers meedenkt. We volgen de energie van de medewerkers en prikkelen en stimuleren die energie. Zelf noem ik dat: 'Laat duizend bloemen bloeien'. Begrijp me niet verkeerd. We proberen het niet iedereen naar de zin te maken, maar wel met ze mee te denken.” Inspelen op veranderingen. De olievlek groeit intern en Verbindend Leiden brengt een andere manier van werken met zich mee. “Er zijn in Beesel in de afgelopen 13 jaar nooit reorganisaties doorgevoerd. Dat wil niet zeggen dat er niks is veranderd! We zijn  organisatorisch gegroeid. En natuurlijk hebben we daarbij wel eens de structuur van een afdeling of team veranderd. Het belangrijkste is om op het moment, dat wij zien, dat iets niet meer werkt, dat daar direct op wordt ingespeeld. Onze structuur, zien we als een hulpmiddel om ons doel te bereiken. Nooit andersom. Als je moet gaan reorganiseren ben je eigenlijk al te laat. Dan ben je vergeten in te spelen. Wij zijn hierdoor steeds in staat geweest om in te spelen op de veranderingen.” Als voorbeeld noemt Robbert de crisisnoodopvang van een paar jaar geleden. “Je moesten acuut handelen, want ons bestuur koos ervoor om crisisnoodopvang te gaan verzorgen. Een week lang is de hele organisatie daar als één team mee bezig geweest. Samen kregen we het voor elkaar. Dat werkt niet met een top-down benadering. Dat een aantal maanden later de 'Turkije deal' rond komt en de vluchtelingen-instroom opdroogt, toont maar weer aan hoe veranderlijk de omgeving is. Maar dat terzijde.” De olievlek verspreid zich regionaal. Deze manier van werken heeft Robbert niet alleen intern toegepast. Hij is ook
in de regio Noord-Limburg mee aan de slag gegaan. Zo was hij verantwoordelijk voor de gemeentelijke samenwerking in het Sociaal Domein Limburg Noord. “We werken met zeven gemeenten samen. We bundelen de krachten. We kopen samen in, we ontwikkelen samen en leren van onderlinge verschillen.”

Verbindend Leiden
Robbert heeft zich aangesloten bij de coöperatie Verbindend Leiden. Hiermee verrijkt hij zijn manier van denken en verruimt hij zijn netwerk. “Verbindend Leiden brengt me ontzettend veel, omdat ik van mensen met andere achtergronden leer. Onderwijs, woningcoöperaties, bedrijfsleven, alles is vertegenwoordigd. We zijn veel meer verbonden met elkaar dan je in eerste instantie zou denken.” Vaak blijven sectoren in hun eigen vijver vissen. “Ik ben ervan overtuigd dat kruisbestuiving noodzakelijk is. In Beesel hebben we de afgelopen jaren naar schatting zeker 50% van ons nieuwe personeel geworven uit andere sectoren. Die blik van buiten is zo belangrijk.” Robbert vervolgt. “Een voorbeeld: de manier waarop we omgaan met ontwikkeling van onze medewerkers kijken we af van het onderwijsconcept van Niekée in Roermond. Daar hebben ze het Agora-onderwijs. Leerlingen zijn zelf verantwoordelijk voor hun leerproces, leraren zijn mentoren die de leerlingen daarbij begeleiden en helpen. Los van het feit dat we ons realiseren dat die leerlingen onze medewerkers van morgen zijn, vertalen we dit concept in het personeelsmanagement van onze organisatie. De medewerker zelf aan het stuur van zijn ontwikkeling, de leidinggevende als begeleider. 

Andere weg ingeslagen
Robbert heeft per 1 januari 2018 de gemeente Beesel verruilt voor zijn oude liefde Deurne. Beesel zal ongetwijfeld op dezelfde voet verder gaan, daar is hij van overtuigd. Gaat hij in Deurne hetzelfde kunstje flikken? “De uitdagingen zijn in gemeenteland overal min of meer hetzelfde. Maar de context is wel overal anders. Een exacte kopie van Beesel gaat het dus nooit worden. Dat kan niet, een gemeenschap, inwoners, bedrijfsleven, verenigingen, een gemeentelijke organisatie is overal anders. De kunst is om daar op in te spelen en te doen (of laten) wat nodig is.” Wat betekent Verbindend Leiden voor Robbert  Halffman? “In één zin is Verbindend Leiden voor mij: mensgericht leiden, leiden vanuit de bedoeling en niet vanuit de regeltjes. Kleur af en toe maar buiten de lijntjes.”

Auteur: Paul Dolhain